Maschgold
Maschgold

Maschgold

De Bidrag för de Wettbewarv:

To’n Verglieken dat hoochdüütsche Original:

Bitte oben rechts auf der Seite zwischen dem plattdeutschen und dem Original-Text wählen!

Bet op’t Letzte vull is de Bahn,
de Passageren swiegen fohren.
De Statschonen sünd originell,
wölken swatt, annern munter un hell.

Se föhrt em wieder dörch dat Leven, dat he föhrt.
Se höllt blots an, wenn he an den Nootschalter röhrt.

Sien Naam is hier egal,
jeedeen Woort för em ´n Quaal
Jeedeen Pill warrt bitter freten.
Ünnerwegens blots ut’ Finster keken.

He höllt sik iesern an’n Hollgreep fast,
hier binnen gifft dat för em keen Platz.

Fohrer, holl de Welt an, dormit he endlich hier rut kann.
Sien Blick is al so al leer un sien Fohrkoort hett he al lang nich mehr.

Mang de Lüüd fallt he nich op,
man de Fohrt nimmt wieder ehrn Loop.
Ümmer wedder versöökt he sien Glück,
un he fallt wieder un wieder torüch.

He föhrt alleen in de minschenvulle Bahn.
He will hier rut un keen Meter mehr fohren.

Fohrer, holl de Welt an, dormit he endlich hier rut kann.
Sien Blick is al so al leer un sien Fohrkoort hett he al lang nich mehr.

11 thoughts on “Maschgold – Blinne Passageer

  1. Genial, wie ausdrucksvoll die plattdeutsche Sprache doch sein kann!!! Anspruchsvoller Text, guter Rock, tolle Stimme und das auf Platt – etwas ganz Außergewöhnliches, was Maschgold da kreiert hat! Ein echter Genuss! Glückwunsch und Danke Maschgold!!!

  2. Der Text von “Blinne Passageer” ist so tiefsinnig und mit greifenden Metaphern versehen, dass ich ihn bereits erfolgreich im Unterricht(Sozialpädagogik in der FOS) verwende. Meine Schülerinnen und Schüler sind begeistert!!!

Comments are closed.