Ik kiek utm Finster
Sehn de kleene Dötz speeln
free van Breegenkniepen an Moorn
ohn Baang un ohn Sörgen
Refrain:
De Tied vergeiht
doch unse Droem bliewe
denke nich aan Moorn, is noch so wiet entfernt
denke nich aan Moorn, is noch so wiet entfernt
denke nich aan Moorn, is noch so wiet entfernt
Strophe:
Ik schlender dorch de Stroten, de Maand schient up mi droop
ik dröme van froöer un de Erinnerung erwacht
wi peesten dorche Gass, ma op un ma aff
nix kunn us ofhollen, wi weer’n de Heldn of unsen tiet
nix was unmöglich, nix hollt us of
ik mak de klüsen op, spühr de Naarvn un denk trügg
ni wedder in Lääven fand ik so een Glöck