Gliek geiht dat los!
Holl mi nu nich up – dat Enn steiht schreven.
Du hest dien Entscheden truffen.
Dat gifft nix mehr to seggen.

He dreihde sük um.
Dat langt mi nu.
Na mi.
Ik hebb di utnützt.
Un see an mi
Nu gah ik wieder.
dat ik sien Stimm
Ik laat di elennig torügg.
nakomen sull
Mit Tranen bedeckt.
Vertroo mi
Waarum wullt du dat kött maken?
Ik will di föhren.
Al weer.
Ik schütt di.

Dat was mooi, an dien Sied to leven.
Du besluttst, dat wegtosmieten,
as en oll, kött, nichwullt Ding,
dat du nooit torüggnehmen würrst.

In disse Moment maakst du dien Geist open.
Nu see ik, dat dor nix in is.
Ik kann nu dien Gesicht sehn.
Waarum maakst du dat noch maal?

Dorna blieven wi nich mehr hier un ik
starv nich noch maal, nich noch maal – du süchst mi nooit weer.

Gah! Dat langt mi nu!
Nüms kann mi nu uphollen! Versöök dat nich!

Dat was mooi, an dien Sied to leven,
man du smittst dat weg,
as en oll kött Ding
dat du nooit torüggnehmen würrst.

In disse Moment maakst du dien Geist open,
Nu see ik, dat dor nix in is.
Irgendwennehr markst du dat.
Of du dat wall weer deist?

Dorna blieven wi nich mehr hier un ik
starv nich noch maal, nich noch maal, du süchst mi nooit weer.
Dorna blieven wi nich mehr hier un ik
starv nich noch maal, nich noch maal, du süchst mi nooit weer.

Gliek geiht dat los!
Holl mi nu nich up – dat Enn steiht schreven.
Du hest dien Entscheden truffen.
Dat gifft nix mehr to seggen.

Översetten: Ostfriesische Landschaft