Ik driev an dat Enn van disse Welt
heff mi ganz un gor verloren
heff jedeen en Traan, de ik ween
op de Reis fast infror’n

Ik bün wöör alleen
allens so as dat wöön
un schull mi een finnen
kann he mi ok beholen.

Ik kööm kuum los,
von all dat wat dor wöör.
Eerst geiht keen Dag vörbi
un denn wöör’t al en Johr.

Müss lern un verstahn
un mi sülvst nee’t kloorkriegen
un schullst du mi finnen
denn dröffst du mi beholen.

Smiet den Anker över Boord
De Wellen dräägt mi
all wedder to wiet weg
Un to’n Stüern bruuk ik di
Ik heff mien Fernglas wegsmeten
Dor wöör keen Land nich in Sicht
Man se sään in den Nevel.
töövt jichtenswo een Licht –
op mi

Ik driev üm de ganze Welt
un kaam doch nie nich an
wöör keen Fahn in den Wind
bün dat Seil nu in’n Orkaan

Ik bün wöör alleen
allens so as dat wöör
un schull mi een finnen
kann he mi beholen.

Smiet den Anker över Boord
De Wellen dräägt mi
all wedder to wiet weg
Un to’n Stüern bruuk ik di
Ik heff mien Fernglas wegsmeten
Dor wöör keen Land nich in Sicht
Man se sään in den Nevel.
töövt jichtenswo een Licht

Smiet den Anker över Boord
De Wellen dräägt mi
all wedder to wiet weg
Un to’n Stüern bruuk ik di
Ik he mien Fernglas wegsmeten
Dor wöör keen Land nich in Sicht
Man se sään in den Nevel.
töövt jichtenswo een Licht – op mi