Ganz alleen op de Bank sitten
un dien Gedanken danzt in dat Karussell rundüm
jüst so föhlst du di, jüst so föhlst du di
Wenn du alleen, in dienen Kopp twei brickst
Ik weet nich, wat ik kann
un weet nich, wat ik will

Wiel de Welt sik dreiht un mit di danzt
wiel in di so veel rauht, mehr as du glöövst
as du glöövst, as du glöövst
Kannst du mal opstahn un na dien Ogen sehn
wat du dröömst, för di is jümmer en Döör apen
Wenn du dat glöövst, wenn du bi di bliffst.
Bi di bliffst.
Wiel de Welt sik dreiht un mit di danzt
wiel in di so veel rauht, mehr as du glöövst
as du glöövst, as du glöövst
Ik glööv doran, dat ik dat kann as keeneen
Dat süht, wat ik blots sehn kann.

Wo — o – o

Mien Ogen opgahn, wo mien Fööt danzt
wenn mien Hart jumpt un ik vör Freid so waak bün
Mien Ogen sehn, mien Seel, de singt, dor geiht dat hen, dor geiht dat hen.
För jümmer bün ik mööd, segg nich wat ik will
kann noch nich seggen, wat ik will
segg blots, wat ik föhl un dat is so veel
so veel mehr

Wiel de Welt sik dreiht un mit di danzt
wiel in di so veel rauht, mehr as du glöövst
as du glöövst, as du glöövst
Ik glööv doran, dat ik dat kann as keeneen
Dat süht, wat ik blots sehn kann.
Ik glööv doran,dat du dat kannst wiel anners nüms
dat süht, wat du sehn kannst, wat du sehn kannst
dat süht, wat du sehn kannst

Un nu gah ik alleen op mien Weg dorhen
ik tro mien Fööt
mien Fööt gaht dorhen
de Stünn smitt op mien Nääs ehr Warms un
de Wulken seilt, de Heven is meist ganz blau

 

Mehr über Nora Lotz

Foto: Christian Dabrinhaus

Översetten: Hans Hinrich Kahrs / Plattsounds