Klei mi an Moors, ik gah nu na min Eiland
Dor bün ik bannig free, un heff heel nix to doon
Un weet ji wat ik finn, dor buten op’n Sandstrand
Steiht een, düchtig fein, lütt Marienbloom

 

De Stadt is full vun Lüüd
De ramenteert blots rüm
Keen Tied keen Tied, ja dat seggt se al
Nee, darvun heff ik noog
ik pack heel gau min Kraam
Un gah an Bord, dat behögt mi jedeen maal

 

Dat gifft en Barg vun Lüüd
de snackt meist blots Dummtüüg
wööt jümmers mehr un mehr un wedder mehr
tohoop hebbt se een Eiland
dor dröff man keeneen hen
is mi vull eendoont, ik do wat beter kenn

 

Annerdaags da kommt mi
een fein Deern in’ne Mööt
Se grient so sööt, un is so heel fideel
Dor heff ik mi glieks dacht
ik wies ehr maal so wat
wat sünnerlich, wat Watt hett un Hart

 

Dor sünd wi
op’t Boot hüppt, un weern fix op uns Eiland
sünd döör de Düün rannt, un kladdert op’n Torn
De Welln de treckt dor an,
an uns smucken Sandstrand
Bloots wi twee alleen, un de lütt Marienbloon

14 thoughts on “Manninnetünn – Na min Eiland

Comments are closed.