Mia blüht

Mia blüht

Kumm, lüttje witte Ferrer,
laat di fallen!
De Wind, dien goot Vadder,
warrt di woll hollen.

Kumm, lüttje witte Ferrer,
laat dien Sorgen,
di nich op dien fein Seel
slagen.

So schallst du sweven,
un so leven.

Wat, lüttje witte Ferrer,
wullt du drömen?
Heven ahn Grenzen,
Ruum ahn Ennen?

Wo lüttje, witte Ferrer,
wullt du strannen?
De Sünn anfaten
un fallen.

So schallst du sweven
un so starven.