Ik weer to un to geern sien Reekner,
den faat he Dag för Dag an.
ik weer to un to geern sien Feernseher
mit sien Ogen dor hangt he dor an.
Ik weer to un to geern sien Moder
för de maakt he, wat se will.
För mi deit he nix, nee gor nix,
eendoont, wat ik ok vermell.

Ik weer to un to geern sien Sofa
op dat liggt he Dag för Dag op
Ik weer ok so geern sien Motoorrad,
denn strakeln, dat bruuk ik doch ok.
Ik weer to un to geern sien Toaster,
to den is he nienich fies.
Un denn weer ik geern mal sien Nääs,
denn de warrt sien Finger mal wies.

Ik weer so geern en Fatt Astra,
he wörr hulen un blarren för Glück.
Tominnst weer ik geern en half Glas Beer
denn dat lett he nienich torüch.
Ik weer to un to geern St. Pauli,
denn de wöör he seker ok freen
Doch to‘n Glück bün ik nich sien Ünnerbüx,
denn dorvun hett he blots een

Leve Fee, dat is, wat ik mi wünsch.
Un ik weet, dat deit nich Noot.
Doch ik weer to un to geern sien Swiensteak Medium –
saftig, blödig, root!
Leve Fee, dat is, wat ik mi wünsch.
Un ik weet, dat deit nich Noot.
Doch ik weer to un to geern sien Swiensteak Medium,
denn dat hett he leev bet in‘n Dood.

Miehr over Miss Allie